Joomla 3.1 Template by iPage Coupon

Mierki 2008

DZIEŃ POWSZEDNI PRACOWNIKÓW WYKONUJĄCYCH TESTY SPECJALISTYCZNE APARATÓW RENTGENOWSKICH



 

 

Anna Cepiga,

Katarzyna Szymańska,

Izabela Milcewicz- Mika,

Maciej Schramm,

Maciej Budzanowski,

 

 

 

Laboratorium Dozymetrii

Indywidualnej i Środowiskowej

Instytut Fizyki Jądrowej PAN

Kraków

 

 

 

DZIEŃ POWSZEDNI PRACOWNIKÓW WYKONUJĄCYCH TESTY SPECJALISTYCZNE APARATÓW RENTGENOWSKICH

 

    W dniu 25 sierpnia 2005 r. wydane zostało Rozporządzenie Ministra Zdrowia „w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej” (Dz. U. Z 2005 r. Nr 194, poz. 1625). Reguluje ono między innymi kwestie kontroli jakości w rentgenodiagnostyce, której integralną częścią są testy specjalistyczne wykonywane przez zewnętrzne firmy posiadające zezwolenie WSSE lub akredytację. W marcu 2007 r. takie zezwolenie otrzymała utworzona w 2006 r. w IFJ sekcja wykonująca testy specjalistyczne urządzeń radiologicznych. Na dzień dzisiejszy w skład grupy wchodzi 4 fizyków medycznych przeprowadzających testy na terenie całego kraju.

    Referat ma na celu zaprezentowanie przeciętnego dnia pracy związanego z wykonywaniem testów specjalistycznych aparatury rentgenowskiej. Na wstępie przedstawieni zostaną pracownicy sekcji rentgenowskiej Laboratorium Dozymetrii Indywidualnej IFJ PAN oraz ich miejsce pracy. W kolejnej części znajdzie się opis poszczególnych etapów testu specjalistycznego przykładowego urządzenia radiologicznego. Omówiony zostanie specjalistyczny sprzęt pomiarowy stosowany w trakcie pomiarów, metody pracy, wspomniane również będą oczekiwania wobec pracowników pracowni rentgenowskich, które pozwalają na sprawne i szybkie wykonanie badań. Następnie zostanie zaprezentowany dalszy etap opracowania i analizy otrzymanych wyników. Podsumowanie stanowić będzie analiza rezultatów dotychczas przeprowadzonych testów.

 

   

Omówienie szkolenia personelu z zakresu ochrony radiologicznej pacjenta



Kluszczyński D.

 

 

 

Krajowe Centrum

Ochrony Radiologicznej

w Ochronie Zdrowia

 

Łódź 

 


Omówienie szkolenia personelu z zakresu ochrony radiologicznej pacjenta

Ogłoszone w dniu 25 sierpnia 2005 r. rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej zawiera między innymi wymagania dotyczące sposobu prowadzenia szkoleń z zakresu ochrony radiologicznej pacjenta oraz zasad uczestniczenia w nich. Od dnia opublikowania rozporządzenia (druga połowa 2005 r.) aż do listopada 2006 r. nie odbyło się żadne szkolenie z tego zakresu. Dopiero powstanie Krajowego Centrum Ochrony Radiologicznej w Ochronie Zdrowia i rozpoczęcie przez nie działalności szkoleniowej zmieniło ten stan rzeczy. Do stycznia 2008 r. KCORwOZ przeszkoliło na 6 kursach 525 osób, w tym 436 osób w zakresie rentgenodiagnostyki oraz 89 osób w zakresie radiologii zabiegowej. Wszyscy uczestnicy szkolenia zobowiązani byli do wypełniania ankiet oceniających zarówno zdobytą wiedzę jaki i sposób jej przekazywania.

Oprócz wymagań rozporządzenia, Krajowe Centrum stosuje następujące założenia procesu szkolenia:

– wykłady autorskie,

– wykładowcy z różnych ośrodków,

– prezentacja różnych punktów widzenia,

– zagadnienia prawne wykładane przez pracowników WSSE,

– ocena wykładowców,

– pytania testowe generowane z puli pytań.

    Zebrane w trakcie prowadzonych szkoleń spostrzeżenia i wnioski można pogrupować w następujący sposób:

1. Podmioty prowadzące szkolenia:

a) Kto może prowadzić szkolenia?

b) Kto ocenia zdobytą wiedzę?

2. Kadra wykładowców:

a) Sposób doboru

b) Weryfikacja

c) Szkolenia dla wykładowców

3. Motywacja słuchaczy:

a) Przeszkolonych 5 tysięcy (?) osób

b) Do przeszkolenia 20 tysięcy osób (!)

4. Zakres materiału:

a) Skrypt dla słuchaczy

b) Zróżnicowanie materiału

c) Czas trwania

d) Osoby zwolnione z konieczności odbycia szkolenia

5. Sposób egzaminowania:

a) Sposób powoływania komisji egzaminacyjnej

b) Zasady oceniania

6. Panel wymiany informacji:

a) Wiedza dużej grupy osób zajmujących się tą samą dziedziną

b) Błędy i niedoskonałości obowiązującego prawa

c) Seminaria Warto również zauważyć (optymistycznie i na wyrost), że jeżeli łącznie (w okresie 2,5 lat obowiązywania rozporządzenia) na terenie Polski przeszkolonych zostało 5 tysięcy osób, to w dalszym ciągu do przeszkolenia do końca roku zostało 20 tysięcy osób – NIEREALISTYCZNE! CO DALEJ?

Procedury wzorcowe ...



Kowski R.

 

 

 

 

 

Łódzki Ośrodek Szkoleniowy

Pracownia Kontroli

i Utrzymania Jakości

Łódź

 

 

 

Procedury wzorcowe; minimalne wymagania do zgody na diagnostykę – stan aktualny

 

 

Omówione zostaną zasady tworzenia procedur wzorcowych z uwzględnieniem wzorców europejskich (Guidelines’y) i prawodawstwa polskiego oraz zasady tworzenia procedur roboczych. Omówiony zostanie projekt Rozporządzenia dotyczącego minimalnych wymagań koniecznych do otrzymania zgody na wykonywanie procedur z zakresu rentgenodiagnostyki i radiologii zabiegowej.

 

Dokumentacja medyczna w pracowniach rtg



  Cyliwk E.

 

 

 

Wojewódzka Stacja

Sanitarno-Epidemiologiczna

Białystok

 

 


Dokumentacja medyczna w pracowniach rtg

 

    W medycznych pracowniach rentgenowskich mamy dwa rodzaje dokumentacji medycznej:

- dokumentacja personelu pracującego w pracowniach rtg

- dokumentacja pacjentów.

    Prawo Atomowe i rozporządzenia wykonawcze regulują tylko wymagania ogólne między innymi: przeprowadzania badań lekarskich pracowników, wykonywania badań na podstawie skierowania na badania rtg itp. Szczegółowe wymagania określa Minister Zdrowia w rozporządzeniach: - w sprawie rodzajów dokumentacji medycznej służby medycyny pracy oraz sposobu jej prowadzenia i przechowywania (Dz. U. z 2003r. nr 37 poz. 328) - w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. z 2006r. nr 247 poz. 1819) Są to rozporządzenia wykonawcze do ustawy: o służbie medycyny pracy oraz o zakładach opieki zdrowotnej.

System bezpośredni radiografii cyfrowej ...



Lewandowski K.

 

 

 

 

 

 

Stowarzyszenie Inspektorów Ochrony Radiologicznej

Zakład Diagnostyki Obrazowej

SP ZOZ Inowrocław

 

 

 

 

System bezpośredni radiografii cyfrowej Bezpieczeństwo pacjenta, jakość obrazu, szybka diagnostyka

 

    W urazach wielonarządowych jednym z najważniejszych zadań jest wykonanie szybkiej diagnostyki w celu podjęcia właściwego leczenia. Dla ograniczenia ilości zgonów w następstwie urazów bardzo istotne są możliwości diagnostyczne i lecznicze szpitali przyjmujących. Takim rozwiązaniem dla współczesnej diagnostyki rentgenowskiej są systemy cyfrowe (DR) wyposażone w płaskie detektory oraz oprogramowanie zintegrowane z systemem czytników płyt obrazowych.(CR) pozwalające zebrać z tych dwóch systemów obrazy w jeden folder przypisany do pacjenta.

    Przy pomocy tych obu systemów posiadających takie same możliwości diagnostyczne, kryterium doboru odnosi się do dawkowania promieniowania rentgenowskiego (redukcja do 50% w przypadku zastosowania DR) oraz natychmiastowa dostępność obrazu klinicznego bez stosowania kaset. Uzyskanie obrazów DR w sposób natychmiastowy oznacza dwie korzyści – szybką diagnostykę i wyższą przepustowość pacjentów.

    Procedura otrzymywania obrazów radiologicznych jest złożona i trudna technicznie. Jakość obrazu jest bardzo ważna jeśli chcemy dostarczać dobre wyniki diagnostyczne.

    Cyfrowy system obrazowania spowodował istotne zmiany w infrastrukturze i organizacji zakładu radiologii:

• szybkość uzyskania badań, prezentacja wniosków badań i ich archiwizacja,

• możliwość przesyłania obrazów pomiędzy szpitalami (konsultacja trudnych przypadków),

• wysoka jakość uzyskiwanych obrazów radiograficznych,

• zmniejszenie dawki napromieniowania pacjenta i ograniczenie zużycia aparatury rentgenowskiej,

• cyfrowa obróbka pozwala z jednej ekspozycji uzyskać obraz tkanek miękkich i kostnych,

• eliminacja zdjęć powtórzonych z powodów technicznych, co wpływa na zmniejszenie dawki promieniowania otrzymanej przez pacjenta,

• zgodność ze standardem DICOM.

    Wykonywanie badań radiograficznych metodą cyfrową przyczyniło się do:

− eliminacji kosztów filmów i odczynników,

− zmniejszenia kosztów operacyjnych o około 90%, − skrócenia czasu zapisu obrazu,

− obniżenia kosztów archiwizacji badań,

− dużej trwałości i odporności na warunki zewnętrzne,

− zmniejszenia powierzchni potrzebnej na archiwum.

    Wprowadzenie techniki cyfrowej wpłynęło na:

- bezpieczeństwo pacjenta

- szybką diagnostykę

- jakość obrazu, zarządzanie dawką ekspozycji

- ergonomia pracy technika „eliminacja biegania po zakładzie z kasetami w ręku”

- kalibracje sprzętu i bezpośrednią kontrolę jakości klinicznej

    Prawidłowe projekcje i ułożenia mają największy wpływ na jakość uzyskiwanych radiogramów. Żaden najbardziej nowoczesny aparat rentgenowski i najnowsza technologia cyfrowa nie zastąpią profesjonalnego przygotowania technika i jego wysokiej świadomości przy wyzwalaniu ekspozycji.